Om aanspraak te maken op STICORDI-maatregelen moeten leerlingen met dyslexie en/of dyscalculie de diagnose meestal staven aan de hand van een attest en bijhorend onderzoeksverslag. Vanuit de handelingsgerichte diagnostiek wordt naast een onderkennende diagnose aandacht besteed aan een advies op maat. Idealiter worden de maatregelen dan ook individueel aangepast, afhankelijk van de sterke en zwakkere punten van de leerling. De praktijk leert echter dat nog niet alle scholen en/of leerkrachten hiervoor openstaan. Individueel aangepaste maatregelen brengen immers heel wat praktische implicaties met zich mee. Diagnostische centra, CLB’s, logopedisten, … stuiten dan ook vaak op weerstand wanneer zij proberen de scholen warm te maken voor deze individueel aangepaste maatregelen. Anderzijds kunnen zij ook begrip opbrengen voor de moeilijke situatie waarin de scholen op dit vlak verkeren.

In deze interactieve sessie proberen we visies over de attestering van dyslexie en dyscalculie vanuit verschillende actoren samen te brengen om van daaruit tot aanbevelingen te komen over ondersteuning op school. Als startpunt kunnen de deelnemers van mening wisselen over de voor- en nadelen van deze individueel aangepaste maatregelen. Ook het toekomstige leerzorgkader kan binnen de discussie worden opgenomen. Vanuit die dialoog willen we samen tot haalbare adviezen komen.

Spreker

CODE-team, expertisecel Leerstoornissen

Doelgroep

• Leerkrachten, zorgcoördinatoren en diagnostici die in aanraking komen met leerlingen uit het lager onderwijs bij wie de diagnose dyslexie en/of dyscalculie is gesteld.