Het uitgangspunt van het MDCL vloeit voort uit twee andere ontwikkelingen: enerzijds is er een groeiende wettelijke motivatie, anderzijds is er een dringende en concrete vraag naar diagnostiek en hulpverlening met name bij adolescenten en jongvolwassenen met dyslexie en/of dyscalculie.

Wettelijk kader

De wettelijke ontstaansgrond baseert zich op de resolutie betreffende de erkenning, de integratie en begeleiding van leerlingen met leerstoornissen die door het Vlaams Parlement aanvaard werd op 3 maart 1999. Vanaf dat ogenblik werden leerstoornissen als een beperking aanvaard.

Doelen die daaruit voortvloeien:

• Verruiming van de opvang- en begeleidingsmogelijkheden voor personen met leerstoornissen
• Wetenschappelijk onderzoek naar de deskundige aanpak van deze problematiek en de ontwikkeling van specifieke hulpmiddelen
• Het ontwikkelen van multidisciplinair diagnostisch en handelingsgericht onderzoek, aangepast aan de individuele problematiek

Internationale motivatie

De Conventie van de Verenigde Naties van 13 december 2006, die door de Vlaamse regering op 23 maart j.l. werd goedgekeurd, verplicht landen om de deelname van personen met een functiebeperking in alle domeinen van de samenleving mogelijk te maken. De centrale boodschap in deze recente regelgevingen is duidelijk: het onderwijs moet op alle niveaus toegankelijk zijn voor iedereen.

Lacune in het werkveld

Het MDCL vindt een evenzo grote stuwkracht vanuit de lacune die in het werkveld aanwezig is, namelijk een dringende en concrete vraag naar diagnostiek en hulpverlening bij jongvolwassenen met leerstoornissen, aangepast aan de individuele problematiek. Op dit moment bestaan er echter weinig instrumenten om een goed gefundeerde en wetenschappelijk onderbouwde diagnose te stellen voor jongvolwassenen op vlak van leerstoornissen. Ook de begeleiding, aangepast aan de noden van het secundair en hoger onderwijs, dient nog alle aandacht te krijgen.

Met zowel activiteiten op vlak van dienstverlening als onderzoek wil het MDCL een antwoord bieden op deze problematiek. We beogen daarbij een constante wisselwerking tussen praktijkinzichten en onderzoeksvragen.