|
Beschrijvende definitie van dyslexie en dyscalculie
De voorbije jaren vond internationaal een uitgebreide discussie plaats over de definitie en diagnostiek van dyslexie. De geformuleerde definities variëren van beschrijvend naar verklarend. Een beschrijvende definitie wil de vaardigheden en prestaties van kinderen en adolescenten op vlak van lezen en spellen zelf, beschrijven. Zowel de Stichting Dyslexie Nederland (2003) alsook de Stichting Leerproblemen Vlaanderen hanteren de volgende beschrijvende definitie:
'Dyslexie is een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en het accuraat en/of vlot toepassen van lezen en/of spellen op woordniveau'.
Een verklarende definitie daarentegen probeert de onderliggende oorzaak van de lees- en spelproblemen te achterhalen en te beschrijven. Daarbij kunnen verschillende hypothetische factoren aan bod komen. De theorie die op dit moment het meeste aanhang geniet, stelt dat moeilijkheden met het verwerken van talige informatie aan de basis liggen van dyslexie. Ook het belang van erfelijkheid wordt sterk beklemtoond. Er zijn echter ook theorieën die uitgaan van een algemeen automatiseringstekort of spraakperceptieproblemen naast vele andere pistes, maar daarover blijven de meningen zeer sterk verdeeld (voor een overzicht zie een recent artikel van ons team in Logopedie, 20(6) 2007).
Omdat er op dit moment nog geen eenduidigheid bestaat over wat nu precies de achterliggende oorzaken zijn van dyslexie, gaat het MDCL uit van een beschrijvende definitie. We stellen dus een diagnose van dyslexie op basis van de prestaties van de student op het lezen en spellen. Daarbij staan zowel accuratesse als snelheid centraal.
Ook bij het onderzoek naar dyscalculie wordt uitgegaan van een beschrijvende diagnose: ‘Dyscalculie is een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en vlot/accuraat oproepen/toepassen van reken- en wiskundevaardigheden’.
Diagnostisch onderzoek
Het MDCL biedt een breed scala van onderzoeksmogelijkheden voor adolescenten en jongvolwassenen met leerstoornissen aan. Het team, dat zowel bestaat uit logopedisten als psychologen als psycholinguïsten, werkt een procedure uit op maat. Aan de hand van een probleemanalyse en kritisch geselecteerde tests wordt een wetenschappelijk gefundeerde diagnose gesteld. Hoewel de beschrijvende vaardigheden lezen, spellen en/of rekenen centraal staan, gaat aandacht uit naar een breder, holistisch, vaardigheidsprofiel om een zo goed mogelijk inzicht te krijgen in de problematiek.
Sterkte-zwakte analyse
De geteste vaardigheden worden geanalyseerd en er wordt een sterkte-zwakte profiel opgesteld. Dat profiel wordt met de student besproken.
Advies
Als externe expertisegroep kan het MDCL eveneens adviezen formuleren m.b.t. studiemethoden, compenserende hulpmiddelen, aangepaste onderwijs- en examenfaciliteiten en andere begeleiding. Overleg met de onderwijsinstelling is hierbij mogelijk.
Attestering
Studenten die gediagnosticeerd worden, krijgen een attest.
Deze attestering is de eerste stap in het eventueel verkrijgen van examenfaciliteiten binnen de eigen onderwijsinstelling. Dit biedt de studenten met leerstoornissen maximale onderwijs- en ontwikkelingskansen.
|