Joris De Weerdt, schakelstudent industrieel ingenieur chemie, combineert zijn studies aan de Lessius Hogeschool met tennis op hoog niveau. In december 2009 nam hij in Poitiers deel aan een internationaal tennistornooi voor studentenlandenteams.

Aan het internationaal tennistornooi voor studentenlandenteams in Poitiers – de Master U BNP Paribas - namen naast België ook Duitsland, Engeland, Ierland, Frankrijk, de VS, Zwitserland en China deel. De Belgische delegatie werd uiteindelijk vijfde, na winst tegen Zwitserland. ‘Een schitterend evenement dat piekfijn georganiseerd was. Privéchauffeur voor elke delegatie, hotel, eten, reis, ballenjongens en –meisjes, uitstekende scheids- en lijnrechters, echt alles was tot in de details geregeld. Zelf moest ik voor die vijf dagen nog ongeveer 250 euro betalen, maar die kosten nam STUVO dan weer voor zijn rekening. Enige nadeel was dat het tornooi in de voorlaatste collegeweek viel waardoor ik flink wat heb moeten inhalen’, blikt Joris terug op het internationaal tornooi in Poitiers.

Joris De Weerdt (22), die al sinds zijn zevende tennist, volgt op Campus De Nayer het schakelprogramma industrieel ingenieur chemie. Daarvoor speelde hij in Georgia in de Verenigde Staten vier jaar lang College Tennis. ‘Ik heb mijn Bachelor chemie in Amerika behaald. De opleiding Industriële Ingenieurswetenschappen van de Lessius Hogeschool sloot daar het best bij aan.’

Je hebt in het tennis een B-15/2 ranking. Hoe ver reiken je sportieve ambities?

‘Ik ben al enkele jaren B-15/2, maar ik durf wel zeggen dat ik momenteel een niveau hoger speel. Ik heb gedurende vier jaar in België niet zo veel kunnen spelen, aangezien ik telkens midden augustus alweer terug naar Amerika moest vertrekken. Het vorige zomerseizoen was niet zo denderend. De omschakeling van de Amerikaanse hardcourts naar het Belgische gravel had wat tijd nodig. Toch had ik maar enkele punten te weinig om één klassement te stijgen. Met een goede en regelmatige zomer kan ik sommige A-spelers kloppen, in het verleden heb ik dat al bewezen. Realistisch bekeken denk ik niet dat er in het professionele tennis nog iets uit de bus kan komen. Dat is maar voor enkele spelers weggelegd en zeker niet voor wie naast tennis nog hogere studies doet.’

Hoe moeilijk is het om tennis op niveau met hoger onderwijs te combineren?

‘Niet altijd even gemakkelijk. Ik heb vrij veel colleges, dus gek veel tijd schiet er niet meer over. En na een hele dag colleges heb ik ook de energie niet meer om me op een tennisveld nog eens te gaan afbeulen. Ik probeer toch een drietal keer per week te spelen, conditioneel valt het allemaal nog vrij goed mee. Tijdens de examens neem ik sowieso geen racket vast. In het begin van het academiejaar dacht ik niet dat ik een topsportstatuut zou nodig hebben, omdat ik toch niet meteen van plan was om grote internationale tornooien te gaan spelen. Maar na de uitnodiging voor het landenkampioenschap in Poitiers heb ik het topsportstatuut toch aangevraagd. Dankzij het topsportstatuut kan ik eventueel examens verzetten of gewettigd afwezig zijn in verplichte colleges’, besluit Joris De Weerdt.

Tekst: Jacky Stijven

Foto: Joris De Weerdt