Hoop te huur

Kent u een bedrijf dat de tentoonstelling Imagine Hope wilt huren?

Dat kan voor slechts 40 euro per week.

Meer weten? Contacteer Lessius IDeE:

Lisbet Lenaers

lisbet.lenaers@lessius.eu

0478-77 10 46

En de winnaar is...

A Touch of Hope - Gitte Teughels

Bekijk alle ingezonden foto's!

De 20 beste foto's

1. A Touch of Hope - Teughels Gitte - foto nummer 3

Voor deze foto ben ik er samen met mijn zus op uit getrokken in het dorp waar we wonen. We wandelden in het zonnetje naar een verlaten kasteeltje en toen we er aankwamen had ik mijn fototoestel reeds bij de hand. Het was zeer mooi: een donkere omgeving met een kasteeltje op de achtergrond, afgedekt met boomtakken, en in het midden een kleine lichtinval. Ik vertelde mijn zus dat ze op een rustig tempo naar het kasteel toe moest lopen. Wanneer ze net in “contact” kwam met de lichtinval, dus van de schaduw in het licht kwam, nam ik de foto. Ik deed het enkele keren over maar de eerste bleek, zoals ze zeggen, de beste te zijn.

Deze foto vertelt mij wat ‘hoop’ voor mij betekent.

Ik zie ‘hoop’ als een soort van lichtinval in iemand zijn leven. Wanneer iemand een hoop koestert interpreteer ik dit als de nood om een donker deeltje van zijn leven kleur of licht in te blazen.

2. 'mist' - Liesbeth Joossen - foto nummer 11

Ik heb deze foto genomen op 11 december vanuit Mont-Saint-Aignan vlakbij de stad Rouen waar ik op Erasmus was. Elke morgen moest ik een eindje naar de universiteit wandelen. Toen ik voorbij het uitzichtpunt over Rouen kwam, zag ik dit buitengewoon panorama. Op dat moment had ik juist mijn fototoestel (Traveler DC8500) bij zodat ik deze foto kon nemen. De stad was volledig in een dichte mist gehuld terwijl ik, iets hoger op een heuvel, van het zonnetje genoot.

Centraal op de foto zie je de 2 pilaren van de Pont Gustave Flaubert boven de wolken uitsteken.

Ik koppel deze foto aan het thema hoop omdat ik een enorm rustgevend, krachtig en hoopvol gevoel kreeg toen ik op dat moment over de wolken uitkeek. Terwijl onder de dichte grijze mist het drukke leven in Rouen verderging, kon ik van de adembenemende stilte boven de wolken genieten. Het hoopvolle aan de foto is ook de krachtige zon die als een bron van warmte en licht over de wolken schijnt. De mensen in de stad zullen hiervan weinig merken, maar het is een mooie gedachte om te weten dat ook op donkere dagen de zon boven de wolken altijd schijnt en wel een keer zal doorbreken om terug voor wat hoopvol licht te zorgen.

3. khwaamwang - Raf Erzeel - foto nummer 15

Khwaamwang Thailand. De unieke sfeer van een boeddhistische tempel. Mensen lopen rond, praten, lijken helemaal niet bezig met hun religie. Tot op het moment dat ze, wierookstokjes in de hand, neerknielen en plots een ongelooflijke sereniteit en concentratie uitstralen.

Een jonge vrouw loopt blootsvoets tot bij een Boeddhabeeld, knielt, vouwt haar handen en heft enkele wierookstokjes vol eerbied omhoog terwijl ze het hoofd buigt. Geen hoorbaar gebed, geen smeekbede. Gewoon een gebaar van aanvaarding – er zal gebeuren wat er moet gebeuren, en het offer is geen poging om daar verandering in te brengen. Wel een uitdrukking van simpele, pretentieloze en onvoorwaardelijke hoop.

Deze foto werd genomen in Wat Phra Kaew in Bangkok.

4. NoLimits - Dorothee Marcus - foto nummer 42

Pas enkele dagen voor de deadline hoorde ik van de fotowedstrijd die mijn hogeschool organiseerde. Aangezien ik veel met fotografie bezig ben, waagde ik mijn kans en nam ik mijn fototoestel in aanslag. Het resultaat was echter te cliché of van te lage kwaliteit en dus besloot ik een foto in te zenden die ik vorig jaar op het Pukkelpopfestival nam.

Door de foto realiseerde ik me weer hoe moeilijk het voor sommigen is om dingen te beleven die wij als vanzelfsprekend beschouwen. Toen dat unieke beeld tijdens het festival aan me voorbij kwam, aarzelde ik geen moment en nam de foto. Belichting en kadrering zorgen voor een dramatisch effect: de jongen in de rolstoel staat letterlijk en figuurlijk in de spotlights, de massa blijft in het donker.

Laat dit als bewijs dienen dat er hoop is voor mindervaliden om hetzelfde te kunnen beleven als gezonde mensen. Meer zelfs, om letterlijk op handen gedragen te worden uit solidariteit. De mogelijkheden zijn onbeperkt!

5. Rushing strengths - Lincy Pyl - foto nummer 4

De foto nam ik tijdens een verblijf aan Moi University, Kenya in het kader van een ontwikkelingssamenwerkingsproject (VLIR-UOS). Als docente bouwkunde aan Campus De Nayer ging ik gretig in op de vraag vanuit K.U.Leuven om een cursus te geven met als doel een masterprogramma Structural Engineering op te richten, onderzoek uit te bouwen en commerciële activiteiten te verrichten zodat de huidige ingenieursstudenten het heft in eigen handen kunnen nemen op termijn. Voor mij de gelegenheid om mijn steentje bij te dragen vanuit het besef in welke comfortabele omstandigheden ikzelf mijn studies heb kunnen volbrengen met de steun van mijn ouders. Een unieke ervaring die het besef dat velen onder ons het met veel minder moeten stellen nog deed toenemen.

Toen we tijdens de middagpauze onder een zinderende hitte langs een stoffig weggetje passeerden, werd ik getroffen door dit beeld op de foto. De jonge kindjes in schooluniform, afgeschermd van de harde buitenwereld door prikkeldraad, in lijn aanschuivend om hun bord en bestek af te wassen aan het waterkraantje. Zij behoren tot de bevoorrechten die kunnen genieten van educatie, in tegenstelling tot de miljoenen kinderen die uren moeten lopen naar school en terecht komen in overvolle klasjes en het moeten stellen zonder drinkbaar water. De vurige hoop schuilt voor mij hierin dat deze kleintjes kunnen doorstoten naar hogere studies en zo op termijn het lot van hun landgenoten kunnen verbeteren.

6. Nieuwe dag - Marc Peeters - foto nummer 20

“Hopen” is een vrij abstract begrip, omdat het voor iedereen wat anders kan betekenen. Hoop is het verlangen naar het verbeteren van de gegeven omstandigheden, en die zijn voor iedereen verschillend. Daarom koos ik voor een vrij abstracte foto.

Veelal slaan we de ogen ten hemel bij het uitspreken van hoop, vandaar het “luchtige” onderwerp. Net als de lucht schenkt ook hoop ons zuurstof om te leven. Beiden zijn alom aanwezig, ook al merken we het niet altijd bewust op.

De zon staat symbool voor warmte en geluk, en dat zijn in grote lijnen de basisbehoeften waar mensen naar verlangen… hoop op betere dagen. Na de donkere nacht kondigt de zonsopgang telkens een nieuwe dag aan met daarin steeds weer een waaier aan nieuwe mogelijkheden en kansen. Een nieuwe dag… vol nieuwe hoop ! Een dag waarin het licht en de warmte de wolkenschimmen verdrijft… Een dag waarin het koele nachtelijke blauw plaats ruimt voor een allesomvattende warme gloed. Een dag waarin het goed is om te leven…

7. Geloof in HOPE - Jona Gladines - foto nummer 27

Reeds sinds het begin van het menselijk bestaan zijn er onverklaarbare dingen.

De mens had toen de neiging om deze dingen te verklaren door goddelijke krachten in te roepen. Geloof is dus iets van alle tijden. Wanneer het een tijdje slecht gaat hoopt men op beter tijden in de toekomst en veel mensen zullen daarom hun geloof uiten. Zei het onder de vorm van bidden of iets anders.

Hoop en geloof zijn 2 dingen die dus onafscheidelijk zijn. Door beide onderwerpen samen te zetten op de foto krijgt men een goed idee van de reden waarom veel mensen geloven. Daarom dus ook de titel Geloof in HOPE. De bladzijde in de bijbel is niet zomaar lukraak gekozen. Het boek ligt open bij het nieuwe testament. Met de geboorte van Jezus was er nieuwe hop voor de mensen van Jeruzalem die reeds lang in strijd waren met Rome. Ook over het materiaal waarvan de letters van Hope zijn gemaakt is nagedacht. Omdat ik studeer voor ingenieur Elektronica – ICT heb ik gekozen voor koperdraad om een verband te leggen tussen mezelf en de foto.

8. Soul - Basil Mariën - foto nummer 1

“We all leave footprints in the sand, the question is, will we be a big heal or a great soul” (Unknown)

Overal waar we gaan en staan laten we onze voetsporen achter, in elkaars leven, op onze planeet, in de tijd. We beslissen zelf hoe die afdruk eruitziet.

Hoop is het besef van de omvang, impact en eeuwigheid van onze footprints. Alleen zo komen we tot sociale, economische en ecologische gelijkheid. Hoe ziet jouw footprint eruit?

9. Licht in de duisternis - Coenen Sarah - foto nummer 18

De periode rond Kerstmis en Nieuwjaar is één van de belangrijkste tijden dat mensen geloven in hoop. Hoop betekent voor mij gelukkig en gezond zijn, een gezin kunnen oprichten, familie, vrede, ... Echter zijn er deze kerst en Nieuwjaar mensen die deze hoop verloren zijn. Hartpijn had ik, toen ik las over een vrouw die haar heel gezin aan een woningbrand verloor. Ik hoop echt dat dit nog mij, nog anderen zal overkomen. Nog hoop ik dat ouders hun kinderen niet verliezen. Zeker niet zoals laatst, waar op nieuwjaarsnacht 2 jonge mensen gruwelijk vermoord zijn. Het maakt niet uit waar je woont, je blijft dit gruwelijk vinden maar als het slechts 7 km van je huis vandaan is, dan hoop je echt dat de dader gevonden wordt en er weer in rust kan worden verder geleefd. De avond dat ik het nieuws vernam, keek ik naar de hemel en zag een maan, veel groter en mooier dan andere avonden. De maan gaf licht aan de duisternis. In een donkere wereld geeft weinig licht hoop en uitzicht aan mensen. Want mensen moeten blijven kijken naar de lichtpunten, zodat een klein lichtpuntje voor hoop en uitzicht kan zorgen. Die avond was het de maan die me hoop heeft gegeven naar een beter leven en ik hoop dat ook de ouders hierin hoop gaan kunnen vinden.

10. Hoop (3) - Jelle Van Lent - foto nummer 22

Het sneeuwklokje ontwaakt en zoekt naar de eerste zonnestralen na een treurige lange winter. Het is de bloem van de hoop.

Hoe te werk gegaan:
Tijdens een wandeling op 1 januari heb ik dit sneeuwklokje getrokken in het park van Duffel. Winter, sneeuw, rust, fijne zonnestralen... het leek het ideale plaatje om vast te leggen. Door met de instellingen van het fototoestel te werken is het gelukt de zonnestralen vast te leggen die op het sneeuwklokje vielen.

11. Choice or automatic - Shari Brouhon - foto nummer 23

Hoop kan men zelf creëren of het onstaat gewoon vanzelf. Bij de mensen waarbij het vanzelf ontstaat staan op een roltrap. Deze roltrap gaat omhoog ofwel omlaag. Bij degenen waar de trap omhoog gaat wil dit zeggen dat ze meer en meer hoop krijgen in de dingen die ze doen. Bij de anderen waar de roltrap omlaag gaat wil zeggen dat ze de hoop verliezen en zich in een put gaan bevinden. De gewone trap in het midden is voor de mensen die zelf hun eigen hoop creëren. Zij kiezen hoe hoog of hoe laag ze staan en in welke richting ze gaan. Omdat ze beseffen op welk niveau ze staan.
De keuze is geheel aan hun, zij beslissen zelf. Maar wat de meeste mensen niet weten of zien is dat uiteindelijk iedereen zijn eigen hoop maakt. Ondanks dat de meeste mensen zich bevinden op de roltrap, hoort eigenlijk iedereen op het middenstuk. Maar daar zal men maar enkelen vinden.

12. Bomma en Lina - Valerie Molly - foto nummer 29

De overgrootmoeder van Lina, getekend door het leven en door de tijd, heeft er steeds gestaan voor haar drie kinderen. Zij was er nog eentje van toen, een moeder aan de haard. Ze heeft veel gezien, gehoord en gezwegen. Ze heeft gelachen en gehuild. Maar boven alles heeft ze geloofd en gehoopt om de familie bij elkaar te brengen.

Haar ogen zijn toe, ze heeft het allemaal al wel eens gezien. Haar glimlach is zacht, ze proeft hoe zoet haar ooit zo verre droom is, haar achterkleinkind.

Lina, mijn dochtertje, die de warmte van haar overgrootmoeder voelt, kijkt de wereld met grote ogen aan. Vol nieuwsgierigheid is zij er klaar voor. Haar geluk is de hoop van zoveel mensen. Het bekijken en het overwegen van deze foto liet me zoveel ontdekken en voelen dat ik er een krop van in de keel krijg, telkens ik het beeld zie. Ik hoop ooit op eenzelfde serene manier mijn (achter-) kleinkind vast te houden, het toe te vertrouwen aan een hoopvolle wereld.

13. Reis zonder voorgaande - Toon Verlinden - foto nummer 37

Beginnen aan een reis zonder voorgaande, zonder te weten hoe de reis zal zijn. Alleen met de hoop dat hij uiteindelijk zal aflopen en dat je aankomt op een plaats en tijd die beter is dan diegene waar je bent vertrokken.

De foto toont meer dan je gewoon ziet. Kinderspeelgoed op een onmogelijke reis. Kinderen staan aan het begin van een schitterende levensreis. Ze weten niet waarheen, ze kunnen alleen maar hopen dat hij goed eindigt. Maar met doorzettingsvermogen, vrienden en hulp van anderen, wéét je dat het goed zal aflopen.

Deze foto is genomen op een trektocht met vrienden in Zweden. Elk figuurtje stelt een jongere van de groep voor. Een groep die op een kruising staat, klaar voor een reis zonder voorgaande. Ik hoop dat het goed gaat met hen.

14. Fotowedstrijd Hoop - Miet Craeynest - foto nummer 5

2009 werd het jaar van de angst genoemd, en 2010 lijkt nu al dezelfde richting uit te gaan… Maar toch: kinderen kunnen ons de weg wijzen wanneer we zelf het licht niet meer zien. Ze maken ons attent op het mooie dat het leven óók te bieden heeft. Ze zijn zo puur, zo oprecht, spontaan en ontwapenend: ben je vrolijk, dan lach je! Zie je iemand graag, dan geef je die een kus! Dat is wat deze foto weerspiegelt. Hij werd genomen op een onbezorgde zomerse dag in Bretagne.

15. Upsidedown - Sofie Rysheuvels - foto nummer 28

Deze foto werd gemaakt in Tanzania, nabij Olduvai Gorge. De enkele toeristen in Olduvai kunnen de handen verfrissen bij een waterton met een kraantje. Hoewel er slechts een klein waterstraaltje uitloopt, is deze waterbron een ware luxe. De lokale fauna in dit gebied beschikt niet over deze natuurlijke rijkdom, ze gaan tijdens het droge seizoen elders op zoek naar water. In een fractie van een seconde klemde het
vogeltje op de foto zich ondersteboven vast aan het kraantje om een waterdruppel te bemachtigen. Het deed me nadenken over de rijkdom die wij als vanzelfsprekend beschouwen: water.

16. Leven - Annelies Houben - foto nummer 31

Deze foto gaat over een verhaal dat me raakte door de kracht die er achter zit. Op de foto zie je Mandy, 19 jaar. Ze heeft een mooie toekomst voor zich. Ooit was die toekomst onzeker. Als je deze dame tegen komt zal je het niet merken, want ze straalt kracht en levenslust uit. Op de foto achter haar zie je dat ze geen haar heeft als gevolg van de radiotherapie. Op haar borstkas zie je twee lichtere vlekken, haar littekens. Toen ik Mandy leerde kennen vroeg iemand anders waarvan ze die littekens had. Ze vertelde heel rustig dat ze als elfjarige de ziekte van Hotchkin had, lymfeklierkanker. Nu zegt ze vol trots: “Kijk ik leef!” Ze wil de boodschap van hoop doorgeven aan ouders en hun kinderen die vechten tegen kanker.

17. Kerst in de woestijn - Dirk Rombouts - foto nummer 36

Kerst 2009, Jordanië, Woestijn Wadi Rum. Weg van de toeristische platgetreden paden. Een armtierige nederzetting, stenen huisjes, tenten, wat geiten en kamelen. En voor de rest het oneindige niets. De bedouinenvrouw roept ons binnen om thee te drinken in de stoffige tent. Muntthee op Kerst. Een prachtvrouw, getekend door wind
en zand. Zij is één met de barre omgeving. Wat brengt de dag van morgen? Berusting, troost, hoop, ‘inch Allah’, de ogen gesloten.

18. Een kijk op water - Nele Bartels - foto nummer 40

‘Water’, voor ons heel gewoon, voor anderen een heel kostbaar goed, voor iedereen broodnodig. Zolang we beseffen dat we bij de gelukkigen zijn, dat er miljoenen mensen zijn die het met zoveel minder moeten stellen, zó lang is er nog een beetje hoop. Soms hebben we een aanzet nodig om te beseffen hoe welgesteld we zijn. Een aanzet om eens een niet meer of beter te willen, maar om tevreden of blij te zijn met wat we hebben. Dat is waar de oogjes symbool voor staan. Het ludieke effect van de oogjes brengt me ook bij een andere manier waarop de foto hoop uitdrukt: plezier halen uit kleine dingen, wat allesbehalve evident is tegenwoordig in onze westerse wereld.

19. Hoop (6) - Ymke Dirikx - foto nummer 44

Iedere mens laat afdrukken na in zijn leven. Hoop betekent voor mij dat er, ondanks de positieve en/of negatieve afdrukken, altijd mensen zullen zijn die je opvangen en je weer in hun armen sluiten. Zo krijgt ook iemand die een negatieve afdruk heeft achtergelaten de kans om weer een positieve toekomst tegemoet te gaan. Ik koos dit
beeld omdat het een letterlijke weergave is van mijn gedachte rond hoop: een simpele uitbeelding van een simpele gedachte en daar houd ik van. Bovendien zijn de personen in het beeld persoonlijke vrienden, mensen die mij altijd zullen opvangen…

20. Puur - Liesbet Sijsmans - foto nummer 49

Een foto van Xander is steeds een toevalstreffer. Xander is niet vatbaar voor manipulatie, hij is gewoon puur, gewoon Xander. Xander is anders, een ‘zorgenkindje’. Hij heeft het syndroom van West, dit is een vorm van epilepsie, en een ernstige ontwikkelingsachterstand. Oorzaak: onbekend. Als mama van Xander hoop ik dat ik het goede doe, ik hoop dat ik het goed doe, ik hoop dat ik goed doe. Voor mijn kinderen. En ook voor mezelf. Én voor anderen.

Prachtige prijzen

Speciaal voor deze wedstrijd deelden Fnac en Ludion enkele kanjers van prijzen uit.

• Hoofdprijs: Nikon D3000 + 18-55 VR
  ter waarde van € 499,00 geschonken door Fnac
  
  
  
  
  
  
  
  
• Tweede prijs: Canon PS SX 200 IS Fnac Pack
  (met zak en 4GB SD kaart) ter waarde van € 299,00
  
  
  
  
  
  
  
• Derde prijs: Nikon Coolpix S620 Black Fnac pack
  (met zak en 4GB SD kaart) ter waarde van € 199,00
  
  
  
  De 20 beste werken wonnen:
• Een boek over kunstfotografie t.w.v. 30 à 50 euro, aangeboden door uitgeverij Ludion
  
• De 20 beste foto’s worden ingekaderd, tentoongesteld en geveild t.v.v. Het Zuster Jeanne Kinderfonds
• Foto afgeprint op posterformaat door Fnac Antwerpen
• De 20 beste foto’s worden gebruikt op communicatiemateriaal van Lessius en het Zuster Jeanne Fonds voor Kinderrechten.
  
  

Op vertoon van Lessiusstudenten- of personeelskaart, krijgen alle deelnemers bovendien een Fnac-lidkaart aan € 5,00 ipv € 20,00.

De jury?

• Lieve Blancquaert | beroepsfotograaf en televisiemaker
• Paul Van Wouwe | beroepsfotograaf
• Inge Peelmans | beroepsfotograaf
• Liliane Lacasse | kunstfotografe en docente fotokunst
• Ann Van de Peer | directeur Lessius STUVO

Waarom ‘HOPE’?

“Niets is onmogelijk als we het samen doen.” Een motto waar Jeanne Devos met hart en ziel voor strijdt in India. Met haar Kinderfonds creëert ze al jaren kansen voor Indische kinderen, in de hoop hen een beter leven te kunnen geven.